Hij wordt dit jaar 44 jaar oud en heeft het met zijn columns in het AD, podcasts van In het Wiel en een jong gezin al druk genoeg, maar toch zien we Thijs Zonneveld deze weken weer zo nu en dan tussen de goedbetaalde WorldTour-profs rijden en ook op het strand en gravel weer meedoen. Zaterdag begon hij in de Volta NXT Classic aan zijn wegseizoen, waar In de Leiderstrui toch wel benieuwd was naar de triggers die Zonneveld aan het fietsen houden.
Een interessant statistiekje van het X-account StatsOnCycling voorafgaand aan de uiteindelijk door Timo Kielich (Alpecin-Deceuninck) gewonnen eendagskoers in Zuid-Limburg: 'Met zijn 43 jaar en 148 dagen wordt Thijs de tweede oudste deelnemer in een profkoers in 2022', wisten zij. De tegenwoordig vooral in Colombia koersende Spanjaard Óscar Sevilla (47), in 2001 nog tweede in de Vuelta en zevende in de Tour, bleef Zonneveld nog ruim voor. 'En die haal ik ook niet meer in', lachte de AD-journalist voor de start.
Zonneveld, uitkomend voor BEAT Cycling, ziet de synergievoordelen van zijn bestaan als journalist én wielrenner wel in. ‘Het is natuurlijk wel te combineren, want het is ook gewooninteressant om in de podcast te vermelden of stukken van te maken. Voor eendeel gaat het dus wel samen, maar er zitten ook wel weken bij waarin ik denk: whatthe f*ck ben ik aan het doen?'
Verklaar je nader, Thijs. ‘Ik heb ook nog drie jonge kinderen en dan train ik met eenpaar gasten, waarbij we dan pakweg om vijf voor drie thuis zijn. Ik heb danvijf minuten om een boterham met pindakaas te eten terwijl ik aan het douchen benen mijn kinderen moet ophalen, terwijl die andere jongens lekker op de bankgaan liggen', vertelt hij met een glimlach. Op dat gezins- en werkleven worden dus ook de ritjes aangepast. 'Ik merk dus ook wel dat ik niet meer zo belastbaar ben als vroegerof als de jonge gasten, maar ik probeer eigenlijk heel consistent te trainen.’
Zonneveld kan zijn wielerprestaties inmiddels met een helicopterview overzien
‘Als je alleen maar hoeft te wielrennen, heb je de luxe datje de hele dag de tijd hebt. Ik moet soms gewoon in één uurtje mijn training doen.Dat gaat prima en ik ben best wel verrast door het niveau dat ik kan halen,maar er zit natuurlijk wel ergens een grens aan', aldus Zonneveld, die vorig jaar bij BEAT kwam na een kortstondig verblijf bij Parkhotel Valkenburg in 2016. Tussen 2002 en 2007 reed hij op club- en continentaal niveau. 'Daardoor ga je nu ook op eenandere manier de koers in: vroeger zou ik een koers als Volta ingaan met deambitie om te winnen. Natuurlijk is het nog steeds heel fijn als we met deploeg goed rijden en ikzelf een uitslag rijd, maar als ik er nu geen pepernootvan bak is het ook minder erg.’
Zaterdag ging het alvast niet van een leien dakje. In zijn podcast na afloop vertelde Zonneveld dat hij op de fiets meermaals had moeten overgeven, iets waar hij voor de koers nog geen tekenen van zag. Wel wist hij dat hij met mindere momenten inmiddels goed kan dealen. ‘Dan baal je er nog steeds van, maar ik kan veel meeruitzoomen. Dat merk ik ook in finales. Het is uiteindelijk iets meerbelangrijk, wat in de finales zeker wel een voordeel is. Zeker op het strand enop gravel rijd ik met jongens die alleen maar met de koers bezig zijn, wat bijmij toch minder is. Als ze dan roepen dat ik mee moet rijden, denk ik: zoek hetuit. Zo is het soms een voordeel om meer afstand te hebben, waardoor ik ookbetere tactische keuzes maak dan vroeger. Maar al blij al blijft het een uitdagingom allemaal te combineren, alhoewel het tot nu toe goed lukt', zegt Zonneveld met een helikopterview.
Zonneveld ziet hoe Van Aert en Van der Poel zich door peloton bewegen
Dit jaar richt de Nederlander zich op Unbound, terwijl hij in de bekendere strandraces en grotere gravelkoersen ook meermaals de huidige mondiale wielertop treft. Als journalist brengt dat ook voordelen met zich mee, legt hij uit. ‘Je hoort en ziet veel meer in koers, het is een totaalandere manier van communiceren met die gasten. Normaal stond ik met eenmicrofoontje, camera of kladblok langs de zijlijn, maar nu zit je er tusseninen train je met die jongens. Zo ga je toch anders met die gasten om en dan krijgje veel meer mee.’
Lees verder onder de foto.
![Zonneveld (43) blijft coureursbestaan, gezin en werk combineren: 'Soms denk ik: what the f*ck doe ik?' (1) Zonneveld (43) blijft coureursbestaan, gezin en werk combineren: 'Soms denk ik: what the f*ck doe ik?' (1)](https://i0.wp.com/r.testifier.nl/Acbs8526SDKI/resizing_type:fill/watermark:Social+Media/width:1488/plain/https%3A%2F%2Fs3-newsifier.ams3.digitaloceanspaces.com%2Fwww.indeleiderstrui.nl%2Fimages%2F2023-12%2Fzonneveld-merlier-656da1d967ab6.png)
Zonneveld is dus blij dat hij weer is gaan koersen. ‘Daar zitten toch wel voordelen aan vast. Als je tegen of met deMerliers, Lampaerts en Declercqs koerst, heb je het na zo’n strandrace tochover andere dingen. Ik zie de pluspunten dus echt wel, wat ook nog één van deredenen is dat ik dit doe. Een paar jaar geleden zag ik dat ik over een generatieaan het berichten was waar ik nooit mee heb gefietst. Dat was daarvoor altijd een enorm voordeel', legt hij uit. 'Ik kom uit degeneratie van Robert Gesink en Bauke Mollema, met die jongens heb ik gereden.Maar de generatie daarna heb ik eigenlijk nooit getroffen, dus ik vind het weleen enorm voordeel dat ik weer met al die gasten wedstrijden rijd en dus ookdingen in die koersen zie. Dat kan je niet vergelijken met wat je op de bankziet. ‘
De voordelen schieten hem meteen te binnen. 'Vorig jaar reed ik de Scheldeprijs met Mathieu van der Poel enhet WK gravel met Wout van Aert, dat is gewoon echt helemaal anders dan op TV. Dan zie jewat ze doen in die wedstrijden en hoe anderen op hun reageren, hoe intimiderendzo’n Van der Poel dan eigenlijk is in een peloton. Althans, ik vind het intimiderendals hij tijdens de Scheldeprijs aan het trainen is, terwijl alle anderen op dekant hangen. Hij reed een beetje heen en weer en deed zo zijn blokjes', haalt hij naar boven. 'Maar zogaat het niet alleen met hem, ook met jongens van pakweg Lotto-Dstny of JaycoAlUla. Dat is heel interessant.’